Een zwaar seizoen was het, waarbij het vaker niet dan wel meezat. Team één is zevende geworden van de zeven met een totaal van 31 punten. Op zich niet een vreselijk slecht aantal punten, want met hetzelfde aantal punten zijn we ook wel eens hoger geëindigd. Driesetters die niet onze kant op vielen, tegenstanders die na afloop zeggen “normaalgesproken speel ik nooit zo goed” en een aantal ziekte- en blessuregevallen. Maar onze tweede seizoenshelft was wel een stuk beter dan de eerste helft. We stonden er slecht voor met 11 punten halverwege. Dat hebben we in de tweede helft stukken beter gedaan met 20 punten. Met het motto in gedachten: hup, de baan op nu, niet opgeven, lekker spelen.
De trouwe volgers van de competitie valt op dat we nu 6e divisie spelen en niet 2e klasse. Ja we spelen nu landelijk! Ons niveau is dusdanig toegenomen door de nieuwe trainingsmethode van Peter van Diepen dat we dit wel mogelijk achtten. Of toch niet. De reden dat we nu landelijk mogen spelen ligt ergens anders, de bond heeft namelijk besloten de traditionele regio-indeling te laten vallen en alles op de grote hoop te gooien. Gelukkig houden ze op ons niveau nog wel een beetje rekening met de locatie van de clubs, zodat we niet helemaal naar Groningen en/of Limburg moeten afreizen. Wel mochten we voor het eerst in de historie van Space Shuttle tegen een club uit Zuid-Holland spelen.
Het hoogtepunt dit seizoen was de 4-4 tegen de uiteindelijke kampioen Hillegom. In de heenwedstrijd hadden wij nog 8-0 van ze verloren. Heel leuk zo’n nieuwe tegenstander. Het blijkt maar weer dat het niveau in Zuid-Holland hoger ligt dan in andere regio’s. Dieptepunt was de onfortuinlijke 0-8 nederlaag in de strijd om de laatste plaats tegen onze directe concurrent Van Zijderveld. Hier hadden we de pech dat zij twee goede invallers hadden en wij niet met ons vaste team konden spelen. Gelukkig hebben we ze in de return met 2-6 verslagen. Maar dat was niet meer genoeg om ze te passeren op de ranglijst.
We waren simpelweg niet goed genoeg dit seizoen, helaas. Volgend jaar beter. Hup, de baan op nu, niet opgeven, lekker spelen. Wel zonder Juna, want die stopt met competitiespelen. Susan, Vincent en ondergetekende gaan wel door, waarbij het nog even afwachten is wie het team komt aanvullen. Naast mijn teamleden wil ik ook nog mijn dank uitspreken voor invallers Carla, Casparina en Harry. En Henny natuurlijk voor zijn begeleiding. Tot volgend seizoen!
Edwin Schootemeijer
25-02-2019
